جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ آبان ۱۲, جمعه

ایران-۱۳آبان پنجمین سالگردبخون خفتن وبلاگ نویس شهید زیر شکنجه ستار بهشتی پیام گوهرو سحر بهشتی


یه روز اما ...
تو چشماش یه حس غریب درد  همه‌ش دنبال حرف تازه بود

توی ذهن تب‌دار و توفانیش  پر از بحثای بی‌اجازه بود 
پیام گوهر عشقی مادر ستار بهشتی: به مناسبت پنجمین سالگرد جان باختن فرزندش
گوهر عشقی در پنجمین سالگرد کشته شدن ستار بهشتی طی نامه ای نوشت: 
چهار دهه پيش جمهورى اسلامى آمد تا حامى ما مستضعفان باشد اما طولى نكشيد كه به جاى حمايت از ما، بساط عيش خود را بر مخروبه‌هاى بر جاى مانده از زندگى ما بنا نهاد. اینک به‌جاى جشن و شادى، به خاطر وجود اين حاكميت، بايد عزادار فرزندانمان باشيم. آرى! امروز پنجمين سالگرد از دست دادن فرزند و پرستارم «ستار» است. اما به جاى گريه و شيون، رقص و شادى بر پا مي‌كنم كه فرزندم از خانواده‌اى فقیر، ضعيف و به‌زعم برخى بی‌سواد، توانست پايه‌هاى استبداد را به لرزه در آورد و هم‌چون ديگر جوانان آرميده در خونِ خود، نهال آزادى را آبيارى كند. اين افتخار براى من، «گوهر عشقى» كه اين روزها نفسم به شماره افتاده و براى برگزارى مراسم پنجمين سالگرد شهادت فرزندم، دیگر توان و رمقى در بدن ندارم، كافى است. اى كاش سران حاكميت هم مايه افتخار و نه لعن خاندان‌شان باشند. گرچه دلايل ديگرى نظير دلالى و عكس گرفتن با ما و تجارت و اخذ پول‌هاى كلان از آن‌سوى آب‌ها، به نام ما، ضربات مهلک‌ترى بر پيكره‌ی ما براى برگزارى این نوع مراسمات زده است. 
ديرى نخواهد پاييد كه حكام و برخی بى‌تفاوتان امروز، پاسخ‌گوی رفتار خود به مردم باشند به حقيقت آن‌روز نزدیک است. افرادى كه خود را آلتِ دست كرده‌اند، برای آن روز به فكر خود باشند؛ یک‌روز از عنوان «خبرنگار» براى نفوذ خود استفاده مى‌كنند و روز ديگر از عنوان «محقق»! اينان نيز به فكر آتيه خود باشند كه نه نزد مردم اعتبارى دارند و نه حكومتى وجود دارد كه زير عباى آن، به خانواده‌هاى مظلوم ضربه‌اى مهلک‌تر بزنند. در اين‌جا لازم می‌دانم از همه عزيزانى كه در اين سال‌های جفا، ما را يارى داده و در كنارمان بودند قدردانى كنم و تكرار كنم كه آزادى ايران و مردم نزدیک است!
سحر بهشتی

دل نوشته سحر بهشتی در صفحه فیس بوکش:
باز هم آبانماه رسيد!
نهم آبان روز شوم دستگيرى ستار!
سيزدهم آبانماه روز بيت الاحزان!
سيزدهم آبانماه براى ما روز دانش آموز نيست روز خراب شدن آوارى از آرزوهايمان است، سيزدهم آبانماه پنج سال پيش آشيانه ما را ويران كردند، سيزدهم آبانماه آمال و آرزوى مادرى را به بند كشيدند.
جلادِ شكنجه گر گويى بويى از انسانيت نبرده بود، چرا كه اگر بويى برده بود شكنجه گر نمى شد تا چه رسد به كشتن سيدى از تبار سادات در روز عيد غدير!
شكستند ستون خانه را و باز هم ما را با بيت الاحزان مان رها نكردند و سالهاست كه شكنجه آنها را روز و شب لمس مي كنيم.
آرى سيزدهم آبان در شرايطى مى رسد كه مادر اين روزها تاب گذشته را ندارد و به قول خودش نفسش به شماره افتاده!
شايد اين غربت او به پايان رسد.
مادر هنوز هم پرچم خونخواهى فرزندش را رها نكرده است

بیشتر بخوانیم: 
ستار بهشتی وبلاگ نویس ۳۵ساله، در روز ۹آبان سال ۹۱، توسط پلیس فتا بازداشت و چهار روز بعد در زیر شکنجه جان سپرد. قاتل ستار، اکبر تقی زاده است. 
ابتدای دستگیری او را به مکان نامعلومی منتقل میکنند روز دهم آبان وقتی وارد بند میشود به شدت شکنجه شده  و مچ هر دو دستش کبود بوده است که مشخص میشد که با وسیله جوجه او را شکنجه کرده اند. (نوعی شکنجه که در پلیس آگاهی ایران مرسوم است. دست ها را می بندند و مظنون یا متهم را از سقف آویزان می کنند) این زندانی پیش از انتقال به بند در بهداری بستری بوده اما عصر روز ۱۱ آبان‌ماه از این بند به مکان نامعلومی منتقل می‌شود.


ستار در زیر شکنجه جان سپرد و با کفن خونین ۱۸ آبان در قبرستان رباط کریم به خاک سپرده شد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر